Tekstkoding er merking av elektronisk tekst, for eksempel i HTML eller XML. Hvert tegn og hver bokstav har sin spesielle kode. En kode er tegnstrenger som sier noe om hvordan andre tegnstrenger skal behandles. Den kan for eksempel si om en setning skal være uthevet,skrevet som overskrift, som link eller om det skal være et avsnitt før eller etter denne setningen.

 

Powerpoint om tekstkoding

 

Nettkompendium kap.1

 

Nettkompendium kap.2

 

Nokon former for tekstkoding er prosedural koding, presentasjonell koding og deskriptiv koding, som alle i sine måter, pluss eller minus, kode tekst på.

 

Litt meir om tekstkoding:

 

Sagt på ein enkel måte består tekstkoding av merking av (elektronisk) tekst ved bruk av taggar, der ulike taggar vil ha ulike funksjonar eller virkningar på teksten. For å angi at tekst i HTML-koding, som er ein variant av SGML, berre skal vere i form av vanleg tekst, eller ein paragraf med tekst, skriv ein inn ”

” i starten av teksten, og ”

” på slutten. Her står

for starten av eit paragraf-element, og

for slutten av paragraf-elementa. Dersom det er ønskeleg at ei overskrift skal vere større enn resten av teksten er det tilstrekkeleg å skrive ”” og ”<\hX>” rundt teksten, der X erstattast med 1, 2, eller 3 etter kva type overskrift ein vil ha. Ein anna måte å vise at ein tekst er noko meir enn berre strengar med vanleg tekst eller paragrafar, er å definere ”reglar” om korleis teksten skal vere dersom det er snakk om til dømes sitat i ein tekst, dialogar, eller berre vanleg tekst.